لجباز

   

زبان لاابال لج بازش
به پایان برد سراغازش

در آغوش گرم دیگری 
گشود آن سیبری بازش

ز مستی و لبخند ولبیکی
گره های کور دکمه نیازش

در قنوت صبح امروزش
دست دعا برد در نمازش

ز هر زلف لیلی که دید بود
خدا را قسم کرد در رازش

به موذنی که اقامه کرد
هم بانگ قاری و سازش 

گناه هر که پای خودش 
مگر قصاب، کارد خونبازش

به خم برد ابروی پا ز چشمی 
که زانوی دست و دلبازش

کمند کبود سپاه ستم دیده
ز بال زخمی آسمان پروازش

عقابی از محوش روی کبوتر
به هوا برد دو سه بیت آوازش

نوای کشوری از آرش و بهرام کو
صدای عدالت نیست اندازش

ز پای من بیستون افتاده از هم
هنگام قصه تیشه بر فرق نازش

من چو جامه برفی از قند
به زیر دندان طعم براندازش

 سعیداعظامی