دوره گرد

مرابنگردلی شکسته ام. 

همان قوطی یک یک، یازده

طاقی زبستان کولیهای غریب

پرازپیاده روی خواب فلجها 

دگردستم رابه تمنای بیداری

برشانه ات میکوبم تادری بگشایی

شهربانان مراواگذاربه ازدحام خیابان

شهرداران کوبیدندروح نگرانم به جریمه

گدای مراباجورابها ولنگهای گذرا

به پشت وانتهای بی زواربارکردند

فرق من باآن پسرجوراب فروش یتیم 

ان بچه 7ساله سرپرست سه خواهر 

من معلول افتاده درکناراین پسر

یامراتکیه میدادبه دیوارپاهای کجم

باصدای بلندش هم دادجوراب میزد

ناگهان مردی ازدوربه جانش افتاد

کشیدبرگوش پسرکشیده ای درجا

همه رابرداشت وبرد،روبه پسر

گفت بی پدرجوراب زپای خود کن 

گریان ز پی این مرد اشکش تندوروان 

رفت ورفت بی جوراب وبی پناه

اماگرسنه ترازخواهران خودبه خوابی فرورفت

که هرگز اشک خواهری گرسنه رانبیند 

متاثرازانکه بیدارشود.گرسنه نماند

به خواب ابدی دست دادوباخواهران وداع

             ""س،اعظامی"'

خفقان

باورنمیکنید دراین دنیای ساده ما زندانی شده ایم اعصابمان رامصلوب واختیارمان رااختلال،سلام را

به سلول ،هواستان کجاست! همین کافیست تامارا

لب پرتگاه به سقوط،سکوت،تفریح ازاد وادارند

""""س.اعظامی"""

زندگی

زندگی سفری دراماتیک است

برگشت زمان توراغافلیگرمیکند

زندگی مکان اتفاقی مرگ است

پژمردن ارزوهای به خاک سرد

زندگی سراسرماتم است

خفتن امروزمن،فردای تو،

هفته ها،چله ها،سالگردما

زندگی جزنبودن هانیست 

       ""س،اعظامی""

سیگار

به درویشی سیگاری رسیدم 

                          بدوگفتم یک نخ دودی

                              خشمش میگفت اندیشه کن

                        دوباره گفتمش لطفا یک نخ

                   به خودتنیدوگفت بنویس

         من ازلج وی تکرارکردم

                                  گفتم سیگار

                                              گفت مرض 

                                    گفتم سیگار

                      گفت درد

    گفتم نمیخوام   گفتاسلامتیت تضمین باد

""س,اعظامی""

روئا

مثل شب خاموش ایام تارمن درحیاط خانه ام

درمانده ام درمماتم یاک درقیدحیاتم مرده ام

گفته ام کفنی سفارشی ازخیاطم خواسته ام

تاک هستم درنبینم زتن زاین پوشش خفته ام

بدوخت خیاط ک اندازه گرفت ایام خسته ام

گفت اندازه بوداین خانه من دگرگذشته ام

هرچه بریدخیاط هرنفس کشیدحیات زنده ام

نه به تن من خوش امد.نه به حیاط خانه ام 

اگرلحظه ای تمدیدبودمیگذشت ازسرگذشته ام

                   ""س،اعظامی""

برجام برجای من

بازافتخاری دگرسربلندی واقتداری پرفراز

اینک همدلی وسترگی واستواری ملت ایران

برقوت وتحمل وصبرشکوه پیروزی دیگری را

رقم زد،ماهمه میدانیم درطول این چند ماه چه

زجرهاورنجهای که مردم صبورماپیشه کردند

ماهمه میدانیم چه سفره هایی بدون شام لا

شدند،همه میدانیم که ملت عذاب درونی خود

رابه خویش واداشت کنون کسانی که بایدمدیون 

این قشراتقان وجسورباشندچه پاسخی باید دارند

چه سوالات غریبی که مردم درضمیرخودتنیده

چقدرسبک گذشت این توده تورمی ولی باتحمل ما

برج سنگین کشورهای جاهل به تحریم دولایه

وچند پهلوارتقایافت،چقدربی جواب ماندند اکنون

دلخوشی مردم ازمسولین شایدبی تردیدکم نباشد

مردمی که سالهابه گریه فرزندان خودقول خریدن اسباب بازیهای فرداراداده اند،وشکم خالی گرسنه

خانواده خویش طناب تاثر ونهایت مرگ رابه خود چشیده اند،دگرمطلوب است بهاین تاسف ها

باید بنگریم به اعصابی که سالهاازاورانیوم کنش 

داشت وحالاواکنشهای مقامات کشوری رادر

جواب چندمیلیون ایرانی چطوراجراخواهدشد

سوالی است که ذهن مردم به ان منعکس شده

امیدوایم که بتوانیم غرور این مردم رابقای ابلهان وکوردلانی که شاخه خمیده غربزدگیهابنمایانیم.     "سعیداعظامی"

دلم

دگرشعرنمی گویم 

قصه هم نمیخوانم

اوانس هم نمیخواهم

فقط دلم رابرگردانید

شایددلم تمام دنیایم باشد

قصه،غزلهایم،انفاقتان باد

""سعیداعظامی""

وفا

مرادراغوشت بگیر،دنیاوفاندارد،دلم ویرانگرعشق توست زنهار،یقین دارم اگه تامین توباشد،همیشه ازوفاداریت خرم گردد . 

                          ""س.اعظامی""

عشق

من ازاین همه عشق جهان به تلخی پی میخورم باهمه دست شدگان عالم به قحطی می میخورم من که ازسازمطرب به سختی نی می سرایم ای دریغادرجهان باهمه کس عشق رامی میخورم ««سعیداعظامی»»

سکوت

گاهی سکوت رضایت نیست

تملک زوربرفریاددرون ماست

گاهی هم گریه های تحقیری

زمانی هم اشک خون الودمادر

اینک بازهم سکوت نشانه رضاست؟

««سعیداعظامی»»